16-18 november 2007: weekend Hoge Venen in de sneeuw

Vrijdag, 16 november 2007
De weerman had mooi weer voorspeld voor het weekend en nog meer: er lag wat sneeuw in Hoog-BelgiŽ. Als daar maar geen communautaire rel van komt. Daarom trokken we naar Sourbrodt. Als je ons verslag van de vorige Hoge Venen-tocht gelezen hebt, weet je dat het daar rustig en goed vertoeven is. Toen we er om 18 uur arriveerden was er op de parking geen kat te zien, laat staan een auto of een andere mh. De grond kraakte gezellig onder onze voeten en er lag wat sneeuw: geen 40 cm maar we waren vlug kontent.
  Google Maps om de parking te vinden


Zaterdag, 19 november 2007

's Morgens worden we om kwart voor acht wakker gemaakt door het lawaai van de ene jeep na de andere die naast ons opdraaide. Toch geen jacht vandaag zeker, al kan ik me dat in een natuurgebied niet voorstellen. Het blijken boomkwekers te zijn, nota bene van tegen Brugge die haagbeukplanten kwamen verkopen. Na een uurtje waren we terug alleen..
Aan de parking vertrekken er drie aangeduide wandelingen. De korstste, aangegeven door een gele kruisje hadden we nog niet gedaan. Dat leek ons wel iets voor de voormiddag.

 

Om 10 uur gaan we op pad. De ondergrond is hard bevroren en maakt het stappen wel wat moeilijker. Hier en daar steekt de aarde nog door de dunne laag sneeuw: maagdelijk wit is iets anders. De lucht is koud en doet de neus lopen. We komen bijna geen andere wandelaars tegen. We volgen een baan die bij meer sneeuw gebruikt wordt door de langlaufers. Aan een overdekking, met kaarten en allerlei waarschuwingen moeten we rechts af. Aan de linkerkant hebben we nu de venen van Botrange en Barraque Michel.

 


DIt is een zone C. Daar mag normaal niemand in. Op een bepaald moment blijft de hond naar de rand van een bosje staren en we zien een vijftal reeŽn wegspurten. Aan een Elzaskruis rinkelt de gsm en dan steekt er plots, 15 meter voor ons, een vos de weg over. Onze dag is al goed. Maar waar zijn de verdomde aanduidingen van de wandeling nu? We lopen de weg helemaal ten einde, zakken door ijs over plassen tot halfweg de knie. Ik sleur altijd mijn Tomtom mee, al zal die ons geen oplossing geven, we zien toch ongeveer waar we naartoe moeten.

We komen op een asfaltbaantje, dat er spiegelglad bijligt. In een houten barak staat een boswachter die ons de weg wijst. Gewoon de baan een paar kilometers volgen en we komen terug uit aan ons vertrekpunt. Het blijkt dat we aan dat Elzaskruis rechtsaf hadden gemoeten en die asfaltweg loopt recht naar het containerpark (dat we vlak na de start al hadden gezien). Vooral de laatste helft van de wandeling (duur ongeveer 2 uur) is met de sneeuw zeer mooi.

Tegen 13 uur arriveren onze zoon, schoondochter en kleinzoon. We hadden al besloten om met hen dezelfde wandeling te maken. Ze hadden de slee meegebracht en vooral het gedeelte naast het beschermd natuurgebied lag er goed bij om te sleeŽn. Aan het Elzaskruis zijn we wel rechts gegaan. We zijn toch nog 2 uur weggeweest. Toen ze om halfzeven naar huis vertrokken, was het -4įC.

Zondag, 18 november  2007

Om halfdrie wakker geworden toen er een auto de parking opdraaide. 's Morgens was hij weg. Om half zeven werd ik wakker van een getik: de gas op. Dat wordt dus fles vervangen. 's Morgens zijn de takken van de bomen en de struiken prachtig berijpt. Had ik maar direct foto's genomen, want een uurtje later is het al fel aan het dooien. In de voormiddag hebben we de wandeling, aangeduid door een rode rechthoek, gedaan. Direct aan de parking links en dan naar het gedenkteken van de verongelukte Engelse vliegtuigbemanning.

Op het asfaltbaantje zijn we direct een klein pad links ingestapt. Als je dat in zuidoostelijk richting blijft volgen, kom je op een bredere baan die je naar links blijft volgen. Je zit nu terug op "rode" wandeling. Na anderhalf uur bereiken we terug de parking. Onderweg zien we in de venen drie reeŽn wegvluchten. Ik heb geen telelens bij me, maar maak toch een foto. Na wat zoeken vind je wel twee van hen. De derde vluchtte naar links.

In de namiddag wandelen we met onze dochter, vriend en zijn moeder nog twee en een half uur. Het laatste uur aan een hoog tempo, omdat we voor het donker wordt terug willen zijn aan de motorhome.
Ik wil vroeg vertrekken, want er is regen voorspeld. Om kwart voor zeven zijn we thuis: weinig problemen onderweg. Na een deugddoend bad, vielen we van vermoeidheid voor de tv in slaap.

Aantal kilometers afgelegd: 274

Wil je meer foto's zien, klik dan HIER

 


© G. Nijs